κακόλεκτρος
κᾰκό-λεκτρος, ον,
- = κακόγαμος, Opp. C. 1.261.
κακό·λεκτρος, ος, ον [ᾰ] qui a un commerce criminel, incestueux, Opp. C. 1, 261.
Étym. κ. λέκτρον.
κακόλεκτρος, schlecht, unnatürlich vermählt, Opp. Cyn. 1.261.