κακόθυμος
κακόθυμος, ill-disposed
κᾰκό-θῡμος, ον,
- ill-disposed, Man. 4.564, Adam. 2.24.
κακό·θυμος, ος, ον [ᾰῡ] mal disposé, malveillant, Polém. Physiogn. p. 251 ; Man. 4, 564.
Étym. κ. θυμός.
κακόθυμος, [ῡ], übelgesinnt, abgeneigt, Sp., wie Man. 4.564.