καλαμαῖος
καλαμαῖος, of or in the grainstalks
κᾰλᾰμ-αῖος, α, ον,
- of or in the cornstalks (καλάμαι): κᾰλᾰμαία, ἡ, a kind of grasshopper, μάντις ἁ κ. Theoc. 10.18, cf. Sch., Hsch.: κᾰλᾰμαῖον, τό, a small τέττιξ, Paus.Gr. Frr. 87,401, Hsch. s.v. κερκώπη.
- II Καλαμαῖα, τά, festival of Demeter and Persephone at Eleusis, IG 2(2).949.9 (ii B.C.).
καλαμαῖος, α, ον [ᾰᾰ] de chaume, qui vit sur le chaume, particul. en parl. de la mante religieuse (Mantis religiosa L.), μάντις καλαμαία, Thcr. 10, 18, une sauterelle, c.-à-d. une fille maigrichonne, avec un sens de mépris.
Étym. καλάμη.
καλαμαῖος, α, ον, zum Schilfe, Rohre gehörig, im Rohre lebend ; ἡ καλαμαία, sc. ἀκρίς, eine Heuschreckenart, auch μάντις genannt, Theocr. 10.18. Nach Eust. 474.44 brauchte man später ἡ καλαμαία = καλάμη. – Nach Hesych. ist τὸ καλαμαῖον = μικρὸν τεττίγιον.