κατάκαρπος
κατάκαρπος, fruitful
κατάκαρπ-ος, ον,
- fruitful, Aristodem. ap. Ath. 11.495f, LXX Ho. 14.7. Adv. -πως abundantly, κ. κατοικηθήσεται Ἱερουσαλήμ ib. Za. 2.4(8).
κατά·καρπος, ος, ον, abondant en fruits, fertile, Aristod. (Ath. 495f) ; Spt. Ps. 51, 8 ; Hos. 14, 7.
Étym. κ. καρπός.
κατάκαρπος, mit Früchten versehen, fruchtreich ; ἀμπέλου κλάδος Aristodem. bei Ath. XI.495f ; Sp.