καταΐσχω

κατίσχω

[κατα- 1, κατα- 5 + (σ)ίσχω.]

2 sing. subj. mid. κατίσχεαι Il. 2.233.

• • 1

    To keep under control: [ἵππους] Il. 23.321.

  • 2

    To retain, keep.

    In mid.: ἣν ἀπονόσφι κατίσχεαι Il. 2.233.

  • 3

    To occupy: οὔτε ποίμνῃσι καταΐσχεται [νῆσος] οὔτʼ ἀρότοισιν (no flocks browse there nor does corn sprout) Od. 9.122.

  • 4

    To bring a (ship) to land: ἐς πατρίδα γαῖαν νῆα κατισχέμεναι Od. 11.456.