κατάφωρος
κατάφωρος, detected: manifest
κατάφωρ-ος, ον,
- detected, Onos. 39.2, J. AJ 20.11.1, Plu. Aet.Gr. 2.301b, App. BC 1.25, Charito 1.1, Ach.Tat. 2.17, POxy. 71.11 (iv A.D.).
- II evident, manifest, D.H. Rh. 9.5; κ. τῆς γνώμης γεγονέναι Plu. Cat.Mi. 54.
- III v. κατάφορος III.
κατά·φωρος, ος, ον :
1 pris sur le fait, Plut. M. 301b ||
2 p. suite, manifeste, DH. Rhet. 5, p. 331, 14 ; Plut. Cato mi. 54, etc.
Étym. cf. αὐτόφωρος.
κατάφωρος, ertappt, überführt ; κατ. τῆς γνώμης γενόμενος Plut. Cat. min. 54 ; Ael. V.H. 12.58 u. a.Sp.
κατάφωρος, ον
- detected: manifest, Plut.