καταπάσσω
καταπάσσω, to besprinkle
κατα-πάσσω, Att. καταπάττω, fut. -άσω [ᾰ] (v. infr.): aor. 1 -έπᾰσα Men. 708:—
- besprinkle, bespatter with, πάντα καταπάσω βουλευματίων Ar. Eq. 99: usu. c. dat. rei, ἀψινθίῳ κ. μέλι Men. l.c.; γῇ τὰς κεφαλὰς κ. LXX 2 Ma. 10.25: also abs., pour out, κ. χύδην Pherecr. 168:— Pass., καταπαττόμενος Ar. Nu. 262:—Med., κ. τὰς κεφαλὰς πηλῷ their own heads, v.l. in D.S. 1.72, 91.
- II c. acc. rei, sprinkle, strew over, ἄνθος χαλκοῦ Hp. Fist. 3; ἄλευρα Arist. HA 627b20; κατὰ τῆς τραπέζης κ. τέφραν Ar. Nu. 177:—Med., καταπασάμενος τῆς κεφαλῆς κόνιν on his own head, J. BJ 2.21.3 (v.l. καταμησάμενος) ; γῆν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς v.l. in LXX Jb. 1.20; τῶν στρωμάτων ῥόδα πολλὰ κατεπέπαστο Luc. Asin. 7.
κατα·πάσσω, att. -πάττω, saupoudrer, répandre sur : τι κατά τινος, Ar. Nub. 177 ; τί τινι, A. Aphr. Probl. 1, 88, répandre une chose sur une autre ; abs. τι, Arstt. H.A. 9, 40, 59, jeter qqe ch. pour saupoudrer ; fig. Ar. Eq. 99 ||
Moy. saupoudrer pour soi : ἀψινθίῳ μέλι, Mén. 4, 270 Meineke répandre de l’absinthe sur son miel ; πηλῷ τὴν κεφαλήν, DS. 1, 91, ou τῆς κεφαλῆς κόνιν, Jos. B.J. 2, 21, 3 ; γῆν ἐπὶ τὴν κεφαλήν, Spt. Job 1, 20, répandre sur sa tête de la boue, de la poussière, de la terre.
καταπάσσω, att. -πάττω (s. πάσσω), bestreuen, überstreuen ; πάντα ταῦτα καταπάσω βουλευματίων, ich werde Alles damit überstreuen, Ar. Eq. 99 ; μυρρίναις ὁδόν Eumath. 1 ; ἄλευρα καταπάσαντες Arist. H.A. 9.40, daraufstreuen ; κατὰ τῆς τραπέζης καταπάσας τέφραν Ar. Nub. 177 ; καταπαττόμενος ib. 261 ; καταπάττεσθαι τὰς κεφαλὰς πηλῷ DS. 1.91 ; davon κατάπαστος, bestreut, ἡδυσματίοις, τυρῷ, Teleclid. u. Archestr. Ath. VI.268e u. VII.321c ; στεφάνοις κατάπαστος, mit Kränzen bedeckt, Ar. Eq. 502 ; von Kleidern, bunt durchwebt oder gestickt, ib. 968 ; DC. 72.17.
καταπάσσω
Attic -ττω
fut. -πάσω
- Ito besprinkle or bespatter, Ar.:—Pass., καταπαττόμενος Ar.
- IIc. acc. rei, to sprinkle or strew over, Ar.