καταπαλαίω
καταπαλαίω, to throw in wrestling
καταπᾰλαίω,
- throw in wrestling, Εὐάθλους δέκα Ar. Ach. 710: metaph., overthrow, λόγοι -παλαίουσιν λόγους E. IA 1013; τὰ ῥηθέντα Pl. R. 362d; κ. πάθος λόγῳ S.E. M. 8.475:—Pass., καταπαλαισθεὶς ὑπὸ τοῦ Θανάτου Luc. Cont. 8.
κατα·παλαίω [πᾰ]
1 vaincre dans la lutte, acc. Ar. Ach. 710 ; Plut. M. 186d ; Luc. D. deor. 7, 3 ||
2 vaincre, triompher de, en gén., acc. Eur. I.A. 1013 ; Plat. Rsp. 362d ; Luc. Char. 8.
καταπαλαίω, (παλαίω), niederkämpfen, übh. überwinden, εὐάθλους δέκα Ar. Ach. 710, λόγους Eur. I.A. 1013, wie τὰ ῥηθέντα Plat. Rep. II.362d ; Sp., wie Luc. D.D. 7.3, καταπαλαισθεὶς ὑπὸ θανάτου Char. 8 ; ἀλλότριον πάθος λόγῳ καταπαλαῖσαι S.Emp. adv.log. 2.474.
καταπαλαίω
fut. σω
- to throw in wrestling, Ar.: metaph. to overthrow, Eur., Plat.