καταστρατηγέω

καταστρᾰτηγ-έω,

• overcome by generalship or stratagem, τινα Plb. 3.71.1 (dub.l.), D.S. 11.21, D.H. 3.26, Str. 4.4.2, etc.; τινος Sopat. in Rh. 8.201 W.: metaph., out-general, outwit, D.S. 16.11, D.H. 4.10; τοὺς δικαστάς Id. Is. 3, cf. Ph. 2.203:—Pass., D.S. 4.9, Onos. 11.5; ὑπὸ τῆς τύχης Charito 2.8.
• • II counteract by stratagem, διαμαρτίαν Zos. 3.24.

καταστρατηγέω, Einen durch eine Kriegslist überwinden, überlisten, τοὺς ὑπεναντίους Pol. 3.71.1 ; Dion.Hal. 4.10 ; DS. 11.21 u. sonst ; κατεστρατηγῆσθαι Plut. Timol. 11.