καχήμερος
καχήμερος, living bad days, wretched
κᾰχ-ήμερος, ον,
- passing an unhappy day, AP 9.508 (Pall.); v.l. κακ-.
καχ·ήμερος, ος, ον [ᾰ] qui passe sa vie (propr. ses jours) tristement, Anth. 9, 508.
Étym. κακός, ἡμέρα.
καχήμερος, böse Tage habend, kümmerlich lebend, Ggstz καλήμερος, Pallad. 143 (IX.508).
καχήμερος
κᾰχ-ήμερος, ον
ἡμέρα
- living bad days, wretched, Anth.