κερουχίς
κερουχίς, ίδος,
- pecul. fem. of sq., αἶγες Theoc. 5.145 (κερουλίδες, αἱ οὖλα κέρατα ἔχουσαι, κερουλκίδες, αἱ ὑπὸ τῶν κεράτων ἑλκόμεναι vv.ll. ap. Sch.).
κερουχίς, ίδος, adj. f. armé de cornes, Thcr. Idyl. 5, 145.
Étym. cf. le suiv.
κερουχίς, ίδος, ἡ, fem. zu κεροῦχος, gehörnt, αἶγες, Theocr. 5.145, wo die Schol. die v.l. κερουλκίς od. κερουλίς, mit krausen, gewundenen Hörnern, erwähnen.
κερουχίς, ίδος
fem. of κεροῦχος, Theocr.