κερόεις
κερόεις, horned
κερόεις, -όεσσα (contr. -οῦσσα) , -όεν,
- horned, Anacr. 51, Simon. 30, S. Fr. 89, E. Ph. 828 (lyr.), Doroth. ap. Heph.Astr. 3.7, etc.; κερόεις ὄχος carriage drawn by horned cattle, Call. Dian. 113.
- II of horn, λωτός AP 7.223 (Thyill.).
κερόεις, όεσσα, όεν :
1 qui a des cornes, cornu, Soph. fr. 110 et 510 ; Eur. Ph. 835, El. 724 ||
2 attelé d’animaux à cornes, Call. Dian. 113 ||
3 fait de corne, Anth. 7, 223 ||
➳ Fém. contr. κεροῦσσα, Soph. ll. cc.
Étym. κέρας.
κερόεις, εσσα, εν, gehörnt ; κερόεσσα ἔλαφος Anacr. bei Ath. IX.396b ; zsgzn κεροῦσσα, Soph. frg. 110, 510 ; ποίμνα Eur. El. 724, vgl. Phoen. 835 ; θεός, Pan, Antip.Sid. 48 (Plan. 305); – ὄχος, ein von Hornvieh gezogener Wagen, Callim. Dian. 113 ; – λωτός, die mit Horn besetzte Flöte, Thyill. 7 (VII.223).
κερόεις
- 1horned κεροέσσᾳ ἐλάφῳ (Wyttenbach: κεράσασα codd. Plutarchi: κεράστᾳ Galavotti) *fr. 107a. 4.*
escúchame con benevolencia, que tienes muchos nombres, que das una hermosa descendencia, de rostro de toro, poseedora de cuernos
κερόεις
- Ihorned, Eur.
- IIof horn, of a flute, Anth.