κηπεύσιμος
κηπ-εύσιμος, ον,
- = κηπευτός, Alex.Trall. Febr. 7, Sch. Nic. Th. 66.
κηπεύσιμος, ος, ον, qu’on peut cultiver ou qu’on cultive en jardin, A. Tr. 12, p. 239.
Étym. κηπεύω.
κηπεύσιμος, was im Garten gebaut werden kann, Schol. Nic. Ther. 63 u. a.Sp.