κηρύκινος

κηρύκ-ῐνος, η, ον,

• of a herald, ῥάβδος Suid.
• • II κηρυκ-ίνη, ἡ, = κηρύκαινα, Hsch., Phot.; but (sc. ἀρχή), crierʼs office, CPR 232.29 (ii/iii A.D.).