κιθαρῳδικός
κιθαρῳδικός, of or for cithara playing
κῐθᾰρῳδ-ικός, ή, όν,
- of or for cithara-playing, νόμοι Ar. Ra. 1282; ᾠδή Pl. Lg. 722d; ἡ ὑποδωριστὶ -ωτάτη τῶν ἁρμονιῶν Arist. Pr. 922b15: ἡ -κή (sc. τέχνη), = κιθαρῳδία, Pl. Grg. 502a. Adv. -κῶς Phlp. in de An. 153.29.
κιθαρῳδικός, ή, όν [ῐᾰ] qui concerne l’art de chanter en s’accompagnant de la cithare, Ar. Ran. 1281 ; Plat. Leg. 722d ; ἡ κιθαρῳδική, Plat. Gorg. 502a, l’art de chanter en s’accompagnant de la cithare ||
Sup. -ώτατος, Arstt. Probl. 19, 48, 1.
Étym. κιθαρῳδός.
1. voor de citer, met citerbegeleiding.
2. subst.
κιθαρῳδικός, ή, όν, zum Spielen der Zither mit Gesangbegleitung gehörig ; νόμοι Ar. Ran. 1281 ; ᾠδή Plat. Legg. IV.722d ; ἡ κιθαρῳδική, = κιθαρῳδία, Gorg. 502a ; κιθαρῳδικωτάτη τῶν ἁρμονιῶν Arist. Probl. 19.49.
κιθαρῳδικός
κῐθᾰρῳδικός, ή, όν
- 1of or for harp-playing, Ar.
- 2ἡ -κή (sc. τέχνη) = κιθαρῳδία, Plat. from κῐθᾰρῳδός