κλόνησις
κλόνησις, agitation
κλόν-ησις, εως, ἡ,
- agitation, Hp. Morb. 4.48, 55, Aq. Jb. 3.17, dub. in Q.S. 8.41.
κλόνησις, εως (ἡ)
1 agitation violente, ébranlement, Hpc. 2, 352, etc. ||
2 p. suite, tumulte, Q. Sm. 8, 41.
Étym. κλονέω.
κλόνησις, ἡ, heftige Bewegung, Erschütterung, Hippocr. u. Sp.; mit Geräusch verbunden, von Wespen, οἵ τε κλονήσει χηραμοῦ ἐκποτέονται Qu.Sm. 8.41.