κοσμοποιός
κοσμοποιός, creating the world
κοσμο-ποιός, όν,
- creating the world, Placit. 1.25.3, Dam. Pr. 309, al.; θεός Theol.Ar. 43: Subst. -ποιός, ὁ, creator, Ph. 1.2.
κοσμο·ποιός, ός, όν, qui crée le monde, Parménid. (Plut. M. 884d).
Étym. κόσμος, ποιέω.
κοσμοποιός, die Welt machend, erschaffend ; Plut. plac.phil. 1.25 ; Philo.