κουλεόν
κουλεόν, κουλεός,
- v. κολεόν, κολεός. κουλιβός· ἡ πίτυς, Hsch.
κουλεόν, v. κολεόν.
κουλεόν, ion. = κολεόν.
κουλεόν
-οῦ, τό. Also κολεόν.
The sheath or scabbard of a sword : ἕλκετʼ ἐκ κολεοῖο ξίφος Il. 1.194. Cf. Il. 1.220, Il. 3.272 = Il. 19.253, Il. 7.304= Il. 23.825, Il. 11.30, Il. 12.190 : Od. 8.404, Od. 10.333, Od. 11.98.
κουλεόν : see κολεόν.