κούριμος
κούριμος, of, for cutting hair
κούρ-ιμος, η, ον, also ος, ον Agatho 3, cf. II.3: (κουρά):—
- of, for cutting hair, σίδαρος E. Or. 966 (nisi cum κάρα jungendum).
- II Pass., shorn off, χαίτη A. Ch. 180; θρίξ E. El. 521, Agatho l.c.
- 2 shorn, κρᾶτα E. Tr. 279 (lyr.); κ. σχῆμα ἀναλαμβάνειν tonsure, Plu. Pel. 34.
- 3 as Subst., ἡ κούριμος Tragic mask for mourners, with the hair cut close, AP 7.37 (Diosc.), cf. Poll. 4.140.
κούριμος, η, ον [ῐ]
1 act. qui sert à tondre, à raser, Eur. Or. 966 ||
2 pass. tondu, rasé, Eschl. Ch. 178 ; Eur. El. 521, Tr. 279 ; ἡ κ. (s. e. παρθένος) Anth. 7, 37, masque de jeune fille à cheveux courts, pour le théâtre ||
➳ Fém. -ος, Agathon (Ath. 528d).
Étym. κουρά.
1. om te knippen
2. kortgeknipt, geschoren:
κούριμος, 1) zum Haar- od. Bartscheren gehörig, abscherend ; σίδηρος, das Schermesser, Eur. Or. 955.
2) abgeschoren, abgeschnitten ; ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός Aesch. Ch. 178, wie θρίξ Eur. El. 521 ; ἄρασσε κρᾶτα κούριμον Troad. 279 ; κούριμον σχῆμα, Ansehen eines Geschorenen, Plut. Pelop. 34.
3) ἡ κούριμος, sc. παρθένος, eine tragische Jungfrauenmaske mit abgeschnittenem Haar, Diosc. 28 (VII.37), vgl. Poll. 4.138, 140, od. die abgeschnittene Locke.
2) abgeschoren, abgeschnitten ; ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός Aesch. Ch. 178, wie θρίξ Eur. El. 521 ; ἄρασσε κρᾶτα κούριμον Troad. 279 ; κούριμον σχῆμα, Ansehen eines Geschorenen, Plut. Pelop. 34.
3) ἡ κούριμος, sc. παρθένος, eine tragische Jungfrauenmaske mit abgeschnittenem Haar, Diosc. 28 (VII.37), vgl. Poll. 4.138, 140, od. die abgeschnittene Locke.
κούριμος, η, ον
κουρά
- Iof, for cutting hair, Eur.
- IIpass. shorn off, Aesch., Eur.
- 2shorn, κρᾶτα Eur.