κούριος
κούριος, youthful
κούρ-ιος, ον, (κοῦρος A)
- youthful, ἄνθος, in an interpol. verse after Il. 13.433, cf. Orph. A. 1339; ἥβη Orac. ap. Paus. 9.14.3.
κούριος, ος, ον, c. κουρήϊος, Oracl. (Paus. 9, 14, 3) ; Orph. Arg. 1336.
κούριος, wie κουρήϊος, jugendlich ; πρὶν κούριον ἀγλαὸν ἥβην Δωριέες ὀλέσωσι, Il. 13.433, eingeschalteter Vers, s. Eust.; – παρθενίης κούριον ἄνθος Orph. Arg. 1336 ; orac. bei Paus. 9.14.3.