κυματοαγής
κυματοαγής, breaking like waves
κῡμᾰτο-ᾱγής, ές, (ἄγνυμι)
- breaking like waves, ἆται S. OC 1243 (lyr.).
κυματο·αγής, ής, ές [ῡᾰᾱ] qui se brise comme les vagues, Soph. O.C. 1245.
Étym. κῦμα, ἄγνυμι.
κυματοαγής, [ῡ, ᾱγ], ές, Wogen brechend, bei Soph. O.C. 1245 ch. δειναὶ κυματοαγεῖς ἆται, das wie Wogen anstürmende u. sich brechende, brandende Unheil.
κυματοαγής
κῡμᾰτο-ᾱγής, ές
ἄγνυμι
- breaking like waves, Soph.