κόρακος
κόρᾰκος, ὁ, a plaster, Paul.Aeg. 7.17.
- II pl., Scythian for φίλιοι δαίμονες, Luc. Tox. 7.
1 κόρακος, ου (ὁ) sorte de poisson, Xénocr. Al. 29 (var. κόραξος) ; Speusipp. (Ath. 105b).
Étym. κόραξ.
2 κόρακος, ου (ὁ) seul. au plur. bon génie, dieu bienfaisant, chez les Scythes, Luc. Tox. 7.
κόρακος ¹, ὁ, ein Fisch ; Xenocrat. 12 ; Speusipp. bei Ath. III.105b, v.l. κόραξος.