κόσμημα
κόσμημα, an ornament, decoration
κόσμ-ημα, ατος, τό,
- ornament, decoration, esp. in dress, X. Cyr. 7.3.7, Luc. Salt. 32, etc.; τὰ πολέμου κ. Pl. Lg. 956b; of adornments buried with the dead, BGU 1024. iv 44 (iv A. D.): metaph., of the virtues, Luc. Im. 11.
κόσμημα, ατος (τὸ) parure, ornement, Xén. Cyr. 7, 3, 7 ; Plat. Leg. 956a, etc.
Étym. κοσμέω.
κόσμημα, τό, das Geschmückte, der Schmuck ; τὸ πολέμου Plat. Legg. XII.956a ; Xen. Cyr. 7.3.7 ; Sp., wie Luc. somn. 10.
κόσμημα
κοσμέω
- an ornament, decoration, Xen.