λεπύχανον
λεπύχανον, coat
λεπύχᾰνον [ῡ], τό,
- = λέπυρον, coat of an onion, etc., Theopomp.Com. 33, Plu. QConv. 2.684a, Archig. ap. Gal. 12.256, 445; rind, ῥοᾶς Dsc. Eup. 1.74.
λεπύχανον -ου, τό [λέπυρον, λάχανον] skin, usu. of an onion Theop. 34.3 Plut. QConv. 684a etc.
λεπύχανον, ου (τὸ) [ῡᾰ] pelure d’oignon, Thpp. com. 2, 806 ; Plut. M. 684b.
Étym. λέπω.
λεπύχανον, τό, = λέπυρον, bes. die Häute der Zwiebel, Plut. Symp. 5.8.3, wo alte v.l. λεπτύχανον ist ; auch bei Diosc. λεπτόχανον.