λευκαίνω

λευκαίνω, late aor. 1 inf. λευκᾶναι (v. infr.): pf. Pass. λελεύκασμαι Diph.Siph. ap. Ath. 2.54b, Orib. Fr. 102:—

• make white, λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν Od. 12.172; ἅλα ῥοθίοισι λ. E. Cyc. 17; ἐς γένυν ἕρπει λευκαίνων ὁ χρόνος Theoc. 14.70; plaster with whitening, λευκᾶναι τὰ λευκώματα Ephes. 3p.148:—Pass., to be or become white, Arist. GA 730a6, Sopat. 8, A.R. 1.545, Diph.Siph. l.c.; to be clarified, of oil, Orib. l.c.
• • • 2 cause to appear white, of the effect of dawn on lamplight, E. IA 157 (anap.).
  • II Pass., have a sensation of whiteness, S.E. M. 7.191, al.
  • III intr., grow white, E. Hyps.Fr. 34(60) i13, Arist. Pr. 890a9, LXX Le. 13.19; ἀφροῖο with foam, Nic. Al. 170.

λευκαίνω [λευκός] impf. ἐλεύκαινον, mid. pass. ἐλευκαινόμην ‖ fut. λευκανῶ ‖ aor. ἐλεύκανα ‖ pf. mid. pass. λελεύκασμαι ‖ aor. pass. ἐλευκάνθην ‖ fut. pass. λευκανθήσομαι

❶ act.
🄰 trans. to whiten, whitewash, blanch Od. 12.172 Theocr. 14.70 etc.; γλαυκὴν ἅλα ῥοθίοισι λευκαίνοντες they covered the blue sea in white foam with the strokes of their oars Eur. Cycl. 17 (cf. Od. l.c.) | extens. λευκαίνει τόδε φῶς ἤδη λάμπουσ’ ἠώς the dawn, already shining, brightens the sky Eur. I.A. 156

🄱 intrans. to become white, to pale Aristot. Pr. 890a 9 VT Lev. 13.19 etc.; ἀφροῖο with foam Nic. Al. 170

❷ pass. to be or become white, be whitened Aristot. G.A. 730a 6 Ap. 1.545 etc.; ἵππος γηράσκων λευκαίνεται τὰς τρίχας the horseʼs mane grows white with age Aristot. G.A. 780b 5 | extens. to experience the sensation of whiteness Sext. S. 7.191, al.

● pf. inf. mid. pass. λελευκάσθαι Al.⁶ Febr. 12.13 | ptc. λελευκαμένος Cyr.¹ Is. (PG 70.893.18) Hsch.

λευκαίνω, 1) weiß machen, weiß färben ; λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν, sie ruderten, daß das Wasser schäumte, schlugen es mit den Rudern weiß, Od. 12.172 ; danach sagt Eur. γλαυκὴν ἅλα ῥοθίοισι λευκαίνοντες, Cycl. 17 ; vom Lichte, erhellen, I.A. 156 ; von dem Alter sagt Theocr. 14.70 ἐς γένυν ἕρπει λευκαίνων ὁ χρόνος, den Bart weiß machend. – Pass. weiß werden, weiß sein, μεταβεβληκότος τοῦ ᾠοῦ ἐκ τοῦ ὠχρὸν εἶναι εἰς τὸ λευκαίνεσθαι Arist. gen. anim. 1.21 ; λελευκασμένος Diphil. bei Ath. II.54b ; Nonn. D. 9.105.
2) intr., weiß werden, vom Schaume, Nic.

λευκαίνω

[λευκός.]

(ὑπο-)

To make white, whiten : λεύκαινον ὕδωρ ἐλάτῃσιν Od. 12.172.

λευκαίνω : make white, with foam, Od. 12.172†.

λευκαίνω, λευκός

• • • 1to make white, whiten, Od., Eur., etc.
    • 2to make bright or light, ἠὼς λευκαίνει φῶς morn brightens up her light, Eur.