λευκανθής
λευκανθής, white-blossoming
λευκ-ανθής, ές,
- white-blossoming, Nic. Th. 530: generally, blanched, white, καπνός Pi. N. 9.23 (dub.); λ. κάρα S. OT 742, cf. AP 12.165 (Mel.).
λευκανθής -ές [λευκός , ἄνθος ] fig. whitened, white Pind. N. 9.23 (dub.) Meleag. (AP 12.165.1) etc.; χνοάζων ἄρτι λευκανθὲς κάρα his hair was scarcely turning gray Soph. O.T. 742 ‖ white-flowered Nic. Th. 530.
λευκ·ανθής, ής, ές :
1 à fleur blanche, Nic. Th. 530 ||
2 fig. blanchi, blanc, Pd. N. 9, 23 ; Soph. O.R. 752 ; Anth. 12, 165.
Étym. λ. ἄνθος.
λευκανθής, ές, weißblühend, ἄγνος Nic. Th. 530 ; weißschimmernd, σώματα Pind. N. 9.23 ; κάρα, das schneeweiße Haupt des Greises, Soph. O.R. 742 ; vgl. Mel. 31 (XII.165).
λευκανθής
- 1white flowering met. λευκανθέα σώμασι πίαναν καπνόν N. 9.23
λευκανθής
λευκ-ανθής, ές
ἀνθέω
- white-blossoming; generally, blanched, white, Pind.; v. χνοάζω.