λιπόγλωσσος
λιπόγλωσσος, tongueless
λῐπό-γλωσσος, ον,
- tongueless, Nonn. D. 26.281.
λῐπόγλωσσος -ον [λείπω , γλῶσσα ] tongueless, mute Nonn. D. 4.325, 12.77, 26.281.
λιπό·γλωσσος, ος, ον [ῐ] privé de langue, Nonn. D. 4, 325 ; 12, 77 ; 26, 281.
Étym. λ. γλῶσσα.
λιπόγλωσσος, ohne Zunge, σιωπή, Nonn. D. 12.78.