λυσίκακος
λυσίκακος, ending evil
λῡσῐ-κᾰκος, ον,
- ending evil, ὕπνος Thgn. 476.
λῡσί̆κᾰκος -ον [λύω , κακόν] who liberates from evils Thgn. 476 (of sleep).
λυσί·κακος, ος, ον [ῡῐᾰ] qui délivre des maux, Thgn. 477.
Étym. λ. κακόν.
λυσίκακος, [ῡ], Uebel, Unglück auflösend, beseitigend, Theogn. 476. Bei Hesych. Erkl. von λαθικηδής.
λυσίκακος
λῡσί-κᾰκος, ον
κακόν
- ending evil, Theogn.