λυσίνομος
λῡσί̆νομος -ον [λύω , νόμος ] who transgresses the law Nonn. Ev. 9.143.
λυσί·νομος, ος, ον [ῡῐ] qui dissout les lois, Nonn. Jo. 9, 28.
Étym. λ. νόμος.
λυσίνομος, [ῡ], das Gesetz auflösend, aufhebend, Nonn. Par. 9.143.