μάω

*μάω, v. μαίομαι, μέμονα, μῶμαι.

μάω, *μάω, antasten, körperlich u. geistig:
a) praes. μῶμαι, begehren, suchen, τάδε γε μώμενος, so Etwas unternehmend, Soph. O.C. 840, nach Bruncks Verbesserung, wie Trach. 1136 ; μωμένα, Aesch. Ch. 40.434 ; inf. auch in μῶσθαι zsgzn, Theogn. 769 ; vgl. Plat. Crat. 406a τὰς μούσας ἀπὸ τοῦ μῶσθαι τὸ ὄνομα τοῦτο ἐπωνόμασαν, vom Nachsinnen (vgl. μήδομαι); imper. μώεο, Epicharm. bei Xen. Mem. 2.1.20, als lautete das Präsens μώομαι ; μώμεθα erkl. Hesych. ζητοῦμεν.
b) fut. μάσομαι, aor. ἐμασάμην (zum praes. μαίομαι, – vgl. δαίω – δάσασθαι), betasten, berühren, suchen, nur in Kompp., denn auch Od. 11.591, τῶν ὁπότʼ ἰθύσειʼ ὁ γέρων ἐπὶ χερσὶ μάσασθαι, ist als tmesis für ἐπιμάσασθαι zu betrachten. Das fut. μήσομαι u. den aor. ἐμησάμην s. unter μήδομαι.
c) perf. mit Präsensbedeutung μέμαα, μεμαώς, μεμαῶτος usw. mit den synkopierten Formen μέμαμεν, μέματε, μέμασαν, imperat. μεμάτω, Il. 4.304, 20.355. Von dem Partizip, das gewöhnlich in den viersilbigen Casus sein ω behält, findet sich auch der dual. μεμᾱότε, Il. 13.197, u. μεμᾱότες, 2.818, was Ap.Rh. 2.1200 nachahmt, κῶας ἄγειν κριοῖο μεμᾶότας, auch μεμᾱώς steht Il. 16.754. – Die Form μέμαε bei Theocr. 25.64 ist zweifelhaft für μέμονε. Uebrigens vgl. μέμονα, zu dem es Einige als synkopierte Form ziehen, u. μαιμάω ; – wonach trachten, heftig verlangen, begehren ; absol., πῆ μέματον ; wo strebt ihr hin, wo wollt ihr Beide so eifrig hin, Il. 8.413, 14.298, πρόσσω μεμαυῖαι, vorwärts strebend, eilend, 11.615, μεμαότες ἐγχείῃσι, mit dem Speere vorwärts eilend, anstürmend, 2.818 ; ἐπί τινι, gegen Einen, 21.174, 22.326 ; bes. im partic., Il. 4.40, 5.135 ; ἦρχε – ἀντικρὺ μεμαώς, gerade entgegenstrebend, 13.137 ; – gewöhnlich c. inf., μέμασαν δʼ ὑσμῖνι μάχεσθαι, 2.863 ; auch mit näherer Bezeichnung, ἐν δʼ ἄρα θυμῷ ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν, sie verlangten in ihrem Herzen, 7.3, 13.337 ; ἀμφελίξασθαι μεμαῶτες, Pind. N. 1.43. – Auch c. gen., ἀλκῆς μεμαώς, der an die Abwehr denkt, nach der Schlacht begierig ist, Il. 5.732, 17.181, vgl. ἀλκῆς δʼ οὔ μʼ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα, 20.256 ; so auch ἔριδος, 5.752 ; vgl. δόρποιο μεμαότες Qu.Sm. 5.334 ; – μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τʼ ἔμεναι, wir denken, haben im Sinne, uns so zu zeigen, Il. 9.641, vgl. 10.208, 236, 433.

†μάω

2 dual pf. μέματον Il. 8.413, Il. 10.433.

1 pl. μέμαμεν Il. 9.641, Il. 15.105.

2 pl. μέματε Il. 7.160.

3 pl. μεμάασι Il. 10.208, 236, 409, Il. 20.165, Il. 22.384 : Od. 4.700, 740, Od. 5.18, Od. 17.520, Od. 20.215, Od. 22.263.

3 imp. μεμάτω Il. 4.304, Il. 20.355.

Pple. μεμᾶώς Il. 4.40, Il. 5.135, Il. 11.239, Il. 13.137, Il. 18.156, Il. 21.65, Il. 22.36, etc. : Od. 5.375, Od. 19.231, 449. μεμαώς Il. 16.754.

Genit. μεμᾶῶτος Il. 8.118.

Dat. μεμᾶῶτι Il. 13.80, 317, Il. 22.284.

Acc. μεμᾶῶτα Il. 1.590, Il. 7.261, Il. 8.327, Il. 11.95, Il. 14.375, Il. 17.181, Il. 20.256, Il. 24.298, etc. : Od. 4.351, 416, Od. 11.210.

Nom. dual μεμᾶῶτε Il. 5.569, Il. 6.120, Il. 20.159, Il. 22.243, Il. 23.814. μεμαότε Il. 13.197.

Acc. μεμᾶῶτε Il. 5.244, Il. 13.46, Il. 16.555, Il. 17.531.

Nom. pl. μεμᾶῶτες Il. 2.473, Il. 3.9, Il. 13.40, Il. 17.727, etc. : Od. 15.183, Od. 20.50, Od. 24.395. μεμαότες Il. 2.818.

Dat. μεμᾶῶσι Il. 12.200, 218.

Acc. μεμᾶῶτας Il. 9.361, Il. 15.276 : Od. 22.172.

Fem. μεμαυῖα Il. 4.440, Il. 5.518, Il. 14.298, Il. 15.83, etc. : Od. 13.389, Od. 16.171.

Acc. μεμαυῖαν Il. 4.73, Il. 19.349, Il. 22.186 : Od. 17.286, Od. 24.487.

Nom. pl. μεμαυῖαι Il. 5.779, Il. 11.615.

3 pl. plupf. μέμασαν Il. 2.863, Il. 7.3, Il. 8.56, Il. 12.89, 197, Il. 13.135, 337 : Od. 11.315.

Pf. μέμονα Il. 5.482.

2 sing. μέμονας Il. 7.36, Il. 9.247, Il. 13.307, Il. 14.88, Il. 21.481, Il. 24.657.

3 sing. μέμονε Il. 12.304, Il. 16.435, Il. 18.176, Il. 21.315 : Od. 15.521, Od. 20.15. (For the forms cf. γέγαα, γέγονα under γίγνομαι A.) (ἐμ-.)

• • 1

    To be eager, anxious or ready : ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί (are ready to volunteer) Il. 10.236, μέμονεν ἶσα θεοῖσιν (his heart swells like that of a god) Il. 21.315.

  • 2

    To be eager, anxious or ready, show eagerness, anxiety or readiness, to strive or struggle to do something, to be bent or set on doing something.

    With pres. or aor. infin. : μέμασαν μάχεσθαι Il. 2.863, διαπραθέειν μεμαῶτες Il. 9.532. Cf. Il. 1.590, Il. 4.40, 304 (be carried away by his eagerness), Il. 5.852, Il. 13.182, Il. 18.156, Il. 22.413, etc. : Od. 4.351, Od. 5.18, Od. 11.210, Od. 17.520, Od. 20.15, etc.

    With fut. infin. : μέμασαν τεῖχος ῥήξειν Il. 12.197. Cf. Il. 2.543, Il. 12.200, 218 : Od. 15.521, Od. 24.395.

  • 3

    To be eager for.

    With genit. : μεμαῶτα μάχης Il. 9.655, μεμαότε ἀλκῆς (eager to display ...) Il. 13.197. Cf. Il. 5.732, Il. 17.181, Il. 20.256.

  • 4

    In pple. without construction

  • • a

      Eager to be doing, keen for action, in eager course, pressing on, bent or set on doing something : μεμαότες ἐγχείῃσιν (with their spears, i.e. eager to use them) Il. 2.818, Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα Il. 4.440, στυφέλιξέ μιν μεμαῶτα (checked his fury) Il. 7.261. Cf. Il. 4.73, Il. 8.327, Il. 13.46, Il. 15.604, Il. 24.298, etc. : Od. 4.416 (struggling), Od. 13.389, Od. 22.172, Od. 24.487.

      Applied to the insistent hungry belly Od. 17.286.

    • b

      Eagerly, with eager haste, speed, alacrity or zeal : βῆ ῥρʼ ἀνʼ ὁδὸν μεμαώς Il. 10.339. Cf. Il. 5.143, Il. 11.239, 258, Il. 13.40, Il. 15.83, Il. 16.754, Il. 21.174, etc. : ἤϊξαν πεδίονδε μεμαῶτες Od. 15.183.

  • 5

    To hasten, speed : πῇ μέματον; (whither away so fast?) Il. 8.413. Cf. Il. 11.615, Il. 14.298.

  • 6

    To be minded or inclined, to purpose, design : διχθά μοι κραδίη μέμονεν (I am in two minds) Il. 16.435.

    With pres. or aor. infin. : πῇ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον; Il. 13.307, ἦε μένειν μεμάασιν Il. 22.384. Cf. Il. 7.160, Il. 10.208 = 409, Il. 10.433, Il. 12.304, Il. 24.657 : Od. 11.315.

    With fut. infin. : πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν; Il. 7.36. Cf. Il. 9.247, Il. 14.88, Il. 15.105, Il. 21.481 (presume to . . .).