μέλλησις
μέλλησις, a being about to do, threatening to do
μέλλ-ησις, εως, ἡ,
- being about to do, threatening to do, Th. 1.69, 4.126, al.; opp. ὁρμή, Arist. Rh. 1393a4.
- II unfulfilled thought or intention, delay, Th. 5.116, Pl. Lg. 723d; διὰ βραχείας μελλήσεως at short notice, Th. 5.66; μελλήσει οὐδεμιᾷ Procop. Pers. 1.25.
- 2 c. gen. rei, putting off, διὰ τὴν ἐκείνων μέλλησιν τῶν ἐς ἡμᾶς δεινῶν Th. 3.12.
μέλλησις, εως (ἡ)
1 attente, Thc. 4, 126, etc. ||
2 action de temporiser, d’attendre pour faire qqe ch., attente, remise, retard, Thc. 3, 12 ||
3 pensée ou résolution qui n’aboutit pas, Thc. 5, 116 ; cf. Plat. Leg. 723d.
Étym. μέλλω.
μέλλησις, ἡ, das Zögern, Zaudern ; Thuc. 1.69 ; καὶ ὄκνος, 7.49 ; die Erwartung, 4.126 ; μηκέτι διατριβὴν πλείω τῆς μελλήσεως ποιώμεθα, Plat. Legg. IV.723d ; Folgde : – διὰ βραχείας μελλήσεως, nach kurzer Zwischenzeit, Thuc. 5.66.
μέλλησις, ιος, ἡ,
μέλλω
- Ia being about to do, threatening to do, Thuc.
- IIan intention not carried into effect, delay, Thuc.; διὰ βραχείας μελλήσεως at short notice, Thuc.
- 2c. gen. rei, a putting off, a delaying to execute, Thuc.