μαχητός
μαχητός, to be fought with
μᾰχ-ητός, ή, όν,
- to be fought with, κακὸν ἄγριον οὐδὲ μ. Od. 12.119.
μαχητός, ή, όν [ᾰ] qu’on peut combattre ou vaincre, Od. 12, 119.
Étym. vb. de μάχομαι.
μαχητός, zu bekämpfen, zu besiegen ; von der Scylla, κακὸν – οὐδὲ μαχητόν, Od. 12.119 ; Sp.
μαχητός
[μάχομαι]
With whom one may fight, to be fought with Od. 12.119.
μαχητός : that may be vanquished, Od. 12.119†.
μαχητός
μᾰχητός, ή, όν
- to be fought with, Od.