μετόπη
μετόπη, metope
μετόπη, ἡ, in Doric Architecture,
- metope, i.e. interstice between two beam-ends (ὀπαί), which had the triglyphs carved upon them, panel between two ὀπαί, Vitr. 4.2.4, al. (metoph-, methoph- codd.); cf. μεθόπιον.
μετ·όπη, ης (ἡ) t. d’archit. métope, espace entre les denticules et les triglyphes, Vitr. 4, 2.
Étym. μ. ὀπή.
μετόπη, ἡ, in der Baukunst, der Raum zwischen den Zähnchen u. Dreischlitzen, inter denticulos et tríglyphos, Vitruv.