μηλωτίς
μηλωτίς, probe
μηλωτ-ίς, ίδος, ἡ,
- probe, Dsc. Eup. 1.75, Antyll. ap. Orib. 44.22.2, Erot. s.v. μήλη, Gal. 2.574; cf. foreg. [μηλωτή] II.
μηλωτίς, ίδος (ἡ) c. le suiv. Gal. 2, 574, etc.
μηλωτίς, ίδος, ἡ, = μηλωτρίς, Chirurg. vett.