μοναχῶς
μοναχῶς, in one way only
μονᾰχ-ῶς, Adv.
- in one way only, opp. πολλαχῶς, Arist. EN 1106b31, Pol. 1308b38.
- 2 in a uniform way, Id. HA 584a34.
μοναχῶς [ᾰ] adv. d’une seule manière, seulement, Arstt. Nic. 2, 6, 14 ; H.A. 5, 2, etc.
Étym. μοναχός.
μοναχῶς, auf einerlei Art, allein, Arist. u. Sp.
μοναχῶς
from μονᾰχος
- in one way only, Arist.