μορφήεις
μορφήεις, formed
μορφ-ήεις, εσσα, εν,
- formed, λίθου of stone, IG 3.716; esp. well-formed, shapely, ἰδεῖν μορφάεις Pi. I. 7(6).22; cj. in Melanipp. 1.
μορφήεις, ήεσσα, ῆεν :
1 d’une belle forme, beau, Pd. I. 6, 22 ||
2 figuré, façonné : λίθου, Anth. App. 111, façonné en pierre ||
➳ Dor. μορφάεις [ᾰ] Pd. l. c.
Étym. μορφή.
μορφήεις, εσσα, εν, wohlgebildet, schön gestaltet ; ἰδεῖν μορφάεις, Pind. I. 6.22 ; παῖδες τὸν … γενετῆρα μορφήεντα λίθου θῆκαν, von einer Statue, Ep.adesp. 584 (APP 111).
μορφήεις
from μορφη
μορφήεις, εσσα, εν
- formed, λίθου of stone, Anth.: esp. well-formed, shapely, Lat. formosus, Pind.