μυρσινών
μυρσινών, a myrtle-grove
μυρσῐν-ών, Att. μυρρινών, ῶνος, ὁ,
- myrtle-grove, Ar. Ra. 156, Aesop. 194, Philostr. Im. 2.1.
μυρσινών, ῶνος (ὁ) [ῐ] c. μυρρινών, Spt. Jud. 1, 35.
μυρσινών, ῶνος, ὁ, = μυρρινών, LXX.
μυρσινών
μυρσῐνών, Attic μυρρινών, ῶνος, ὁ,
- a myrtle-grove, Lat. myrtetum, Ar.