μύησις
μύησις, initiation
μύησις [ῠ], εως, ἡ,
- initiation, Androt. 34, OGI 764.7 (Pergam., ii B. C.), Herm. in Phdr. p.158 A., etc.: in pl., Ph. 1.156, Plu. Superst. 2.169d, SIG 1267.27 (Ios, iii A. D.), Iamb. VP 17.74.
μύησις, εως (ἡ) initiation aux préceptes d’une religion, Jambl. V. Pyth. 154 ; Plut. M. 169d.
Étym. μυέω.
μύησις, ἡ, das Einweihen in die Mysterien, auch der katechetische Unterricht in der Religion, Sp.