μυθητής
μυθητής, relater of μῦθοι
μῡθ-ητής, οῦ, ὁ,
- relater of μῦθοι, Antig. Mir. 120.
μυθητής, οῦ (ὁ) qui tient des propos séditieux ; sel. d’autres, orateur, chef du peuple, Anacr. 16 (μυθίτης, conj. Bgk ; sel. d’autres, μυθιητής).
Étym. μυθέομαι.
μυθητής, [ῡ], ὁ, Sprecher, Erzähler. – Nach Eust. zu Od. 21.71 brauchte es Anacr. = στασιαστής, d.i. aufrührerische Reden führend. Vgl. μυθιήτης.