ναυσιπόρος
ναυσιπόρος, passing in a ship, seafaring
ναυσι·πόρος, ος, ον [ῐ]
1 qui navigue par mer, Eur. Rhes. 48 ||
2 c. ναυπόρος, Eur. I.A. 172.
ναυσιπόρος, zu Schiffe fahrend, στρατός, Eur. Rhes. 48 ; πλάτας ναυσιπόρους, wie ναύπορος, I.A. 172.
ναυσιπόρος
cf. ναυσίπορος
- 1act. passing in a ship, seafaring, Eur.
- 2causing a ship to pass, of oars, Eur.