νεόγαμος

νεό-γᾰμος, ον,

• newly married, of husband or wife, Hdt. 1.36, 37, D.H. 8.56; ν. νύμφη, κόρη, A. Ag. 1179, E. Med. 324; ν. λέκτρα ib. 1348.
• • II married early, Ptol. Tetr. 183.

νεόγαμος, eben erst verheiratet, junger Ehemann, junge Ehefrau ; Her. 1.36, 37, 81 ; νεογάμου νύμφης δίκην, Aesch. Ag. 1152 ; κόρη, Eur. Med. 324 ; auch λέκτρα, 1348 ; Xen. Cyr. 3.1.36 u. A.

νεόγαμος νεό-γᾰμος, ον

• newly married, a young husband or wife, Hdt.; ν. νύμφη, κόρη Aesch., Eur.