νεόγυιος
νεόγυιος, with young limbs
νεό-γυιος, ον,
- with young limbs, φῶτες Pi. N. 9.24; ἥβα Id. Fr. 123.9.
νεό·γυιος, ος, ον, aux membres jeunes, c. à d. jeune, Pd. N. 9, 24.
Étym. ν. γυῖον.
νεόγυιος, mit jungen, frischen Gliedern, übh. jung, φῶτες, Pind. N. 9.24.
νεόγυιος, -ον
- 1with youthful limbs ἑπτὰ γὰρ δαίσαντο πυραὶ νεογυίους φῶτας N. 9.24 τάκομαι εὖτʼ ἂν ἴδω παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν fr. 123. 12.
νεόγυιος
νεό-γυιος, ον
γυῖον
- with young limbs, Pind.