νυκτερωπός
νυκτερωπός, appearing by night
νυκτερωπός, όν, (ὤψ)
- appearing by night, δόκημα νυκτερωπὸν ὀνείρων E. HF 112 (lyr.), cf. Plu. Comm.not. 2.1066c.
νυκτερ·ωπός, ός, όν, sombre, Eur. H.f. 111.
Étym. ν. ὤψ.
νυκτερωπός, nachtäugig, bei Nacht erscheinend, finster, dunkel ; δόκημα νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων, Eur. Herc.Fur. 111, wie Plut. adv. Stoic. 15. Vgl. νυκτωπός.
νυκτερωπός
νυκτερ-ωπός, όν
ὤψ
- appearing by night, Eur.