νωΐτερος
νωΐτερος, of or from us two
νωΐτερος [ῐ], α, ον,
- of or from us two, Il. 15.39, Od. 12.185; = ἡμέτερος, Euph. 9.9.
νωΐτερος, α, ον [ῐ] notre, en parl. de deux, Il. 15, 39 ; Od. 12, 185.
Étym. νῶϊ, -τερος.
νωΐτερος, unser beider, uns beiden gehörig, Il. 15.39, Od. 12.185, u. einzeln bei sp. Ep.
νωΐτερος
-η, -ον
[νῶϊ.]
Our (of two persons) : λέχος Il. 15.39 : ὄπα Od. 12.185.
νωΐτερος
νωΐτερος (ῐ), η, ον
- of or from us two, Hom.