ξιφοκτόνος
ξιφοκτόνος, slaying with the sword
ξῐφο-κτόνος, ον,
- slaying with the sword, χέρες S. Aj. 10; δίωγμα E. Hel. 354 (lyr.).
ξιφο·κτόνος, ος, ον [ῐ] qui tue avec l’épée, Soph. Aj. 10 ; Eur. Hel. 354.
Étym. ξ. κτείνω.
ξιφοκτόνος, mit dem Schwerte tötend ; χέρες, Soph. Aj. 10 ; ξιφοκτόνον δίωγμα λαιμορύτου σφαγᾶς, Eur. Hel. 630 ; einzeln bei Sp.
ξιφοκτόνος
ξῐφο-κτόνος, ον,
κτείνω
- slaying with the sword, Soph.