οἰνοπώλης
οἰνοπώλης, winemerchant
οἰνοπώλ-ης, ου, ὁ,
- wine-merchant, Arist. Mir. 832b21, Diph. 3.6, PFay. 63.8 (iii A. D.), etc.:—fem. οἰνο-πῶλις, ιδος, Sch. Ar. Pl. 435, Lib. Decl. 26.18.
οἰνο·πώλης, ου (ὁ) marchand de vin, Diph. (Com. fr. 4, 376) ; Arstt. Mir. 32.
Étym. οἶν. πωλέω.
οἰνοπώλης, ὁ, Weinhändler, Diphil. bei Ath. XI.499e.