οἰωνοσκόπος
οἰωνοσκόπος, augur
οἰωνοσκόπ-ος, ὁ,
- =οἰωνιστής, E. Supp. 500, IG 12(8).528 (Thasos), Epigr.Gr. 391 (Trajanopolis); = Lat. augur, D.H. 3.70, etc.
οἰωνο·σκόπος, ος, ον, qui observe le vol ou le cri des oiseaux, d’où subst. οἰ. Eur. Suppl. 500 ; Str. 762, augure.
Étym. οἰωνός, σκοπέω.
οἰωνοσκόπος, ὁ, der Vogelschauer, der die Stimme und den Flug der Vögel beobachtet und daraus weissagt, Eur. Suppl. 500, Dion.Hal. 3.70, Plut. u. A.
οἰωνοσκόπος
οἰωνο-σκόπος, ὁ,
= οἰωνιστής, Eur.
οἵως, adv.