πάλαισμα

πάλαισ-μα, ατος, τό,

• bout or fall in wrestling, παρὰ ἓν π. ἔδραμε νικᾶν Hdt. 9.33; ἓν μὲν τόδʼ ἤδη τῶν τριῶν π. A. Eu. 589, cf. Pl. Phdr. 256b: in pl., feats of wrestling, Pi. O. 9.13, P. 8.35, cf. CR 43.210 (Asia Minor).
• • • 2 struggle, A. Ag. 63 (anap.), Eu. 776, S. OT 880 (lyr.), E. Med. 1214; of war, Jul. Or. 2.66c; παλαίσμαθʼ ἡμῶν ὁ βίος E. Supp. 550.
    • 3 trick, ‘chip’ in wrestling, metaph., Ar. Ra. 689, cf. 878; π. δικαστηρίου a trick of the courts, Aeschin. 3.205; σόφισμα . . καὶ π. τῶν ἀκουόντων D.H. Rh. 8.12; ὦ Θετταλὸν π., addressed to a person, Ath. 7.308b.
    • 4 in pl., of works of art, groups of wrestlers, Philostr. Im. 2.32.

πάλαισμα, τό, Kunstgriff, Kunst des παλαιστής, Ringerkunst, das Ringen ; παλαισμάτων αὐχένα ἐξέπεμψας, Pind. N. 7.72 ; παλαισμάτεσσιν ἰχνέων, P. 8.36 ; ἀνδρὸς ἀμφὶ παλαίσμασιν φόρμιγγʼ ἐλελίζων, Ol. 9.14 ; πολλὰ παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ, Aesch. Ag. 63 ; πάλαισμʼ ἄφυκτον τοῖς ἐναντίοις ἔχοις, Eum. 746 ; παλαίσμαθʼ ἡμῶν ὁ βίος, Eur. Suppl. 550 ; ἀσκέων πεντάεθλον παρʼ ἓν πάλαισμα ἔδραμε νικᾶν Ὀλυμπιάδα, Her. 9.33 ; vgl. Plat. Euthyd. 277c, Phaedr. 256b ; Folgende. Uebh. jeder Kunstgriff, künstliches Mittel, τὸ καλῶς δʼ ἔχον πόλει πάλαισμα μήποτε λῦσαι θεὸν αἰτοῦμαι, Soph. O.R. 879, wo der Schol. erkl. τὴν ζήτησιν τοῦ φόνου τοῦ Λαΐου, richtiger scheint es auf Oedipusʼ Klugheit zu gehen ; Φρυνίχου παλαίσματα, Ar. Ran. 689 ; auch in Prosa, Xen. Mem. 2.1.14.

πᾰλαισμα (-άτων, -άτεσσι, -ασιν.)

• 1wrestling (bout) ἀνδρὸς ἀμφὶ παλαίσμασιν φόρμιγγʼ ἐλελίζων O. 9.13 παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς P. 8.35 (ἄκων) ὃς ἐξέπεμψεν παλαισμάτων αὐχένα καὶ σθένος ἀδίαντον N. 7.72 παλαισμάτων λάβε φροντίδʼ N. 10.22

πάλαισμα πάλαισμα (πᾰ), ατος, τό, παλαίω

• • • 1a bout or fall in wrestling, Hdt.; ἓν μὲν τόδʼ ἤδη τῶν τριῶν παλαισμάτων Aesch.
    • 2any struggle, Trag.
    • 3any trick or artifice, subterfuge, Ar.; π. δικαστηρίου a trick of the courts, Aeschin.