πάμφωνος

πάμ-φωνος, ον,

• with all tones, full-toned or many-toned, ἔντεα αὐλῶν Pi. O. 7.12; μέλος Id. P. 12.19; αὐλῶν ὁμοκλαί Id. I. 5(4).27; ὑμέναιοι Id. P. 3.17: generally, expressive, χεῖρες APl. 16.290 (Antip.); π. οἶνος noisy, Philox. 16.

πάμφωνος, allstimmig, mit allen Stimmen, Tönen, alltönig ; μέλος, Pind. P. 12.19 ; ὑμεναῖοι, ὁμοκλαί, P. 3.17, I. 4.30 ; von Flöten, Ol. 7.12 ; sp.D., οἶνος, Philoxen. bei Ath. II.35e ; auch χεῖρες, die ausdrucksvollen Hände eines Pantomimen, Antip.Thess. 27 (Plan. 290); auch in später Prosa.

πάμφωνος, -ον

• 1full voiced; all-expressive παμφώνοισί τʼ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν O. 7.12 παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων P. 3.17 παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος P. 12.19 κλέονται δʼ ἔν τε φορμίγγεσσιν ἐν αὐλῶν τε παμφώνοις ὁμοκλαῖς μυρίον χρόνον I. 5.27

πάμφωνος πάμ-φωνος, ον, φωνή

• with all tones, full-toned or many-tone, Pind.: generally, expressive, Anth.