παγκοίρανος
παγκοίρανος, supreme ruler
παγ-κοίρᾰνος, ον,
- supreme ruler, θεὰ παγκοίρανε θήρης Opp. C. 4.21.
παγ·κοίρανος, ου (ὁ, ἡ) [ᾰ] maître de tout, Opp. C. 4, 21.
Étym. π. κοίρανος.
παγκοίρανος, Alles beherrschend, θεὰ παγκοίρανε θήρης, Opp. Cyn. 4.21.